De eerste dag van een nieuw jaar is bij uitstek hét moment om het allemaal eens even helemaal anders te gaan doen. Dat slaat natuurlijk nergens op, want zo'n kalenderjaar is ook maar een social construct en een nieuw jaar begint natuurlijk gewoon wanneer jij dat wil en duurt dan ook gewoon 365 dagen (schrikkeljaren uitgezonderd). Maar zo'n startdatum van 1 januari houdt de boel natuurlijk wel lekker geordend, en salonanarchist die ik d'r ben hou ik wel van een beetje orde op z'n tijd en toewerken naar een deadline in plaats van meteen aan de slag gaan is me ook niet vreemd. Komt bij dat ik als het erop aankomt ook maar gewoon een kuddedier ben en hoppa, dan is zo'n lijstje met goede voornemens zo gemaakt.
Dus, wat gaan we doen.
Om te beginnen, the obvious. Even wat minder drinken en starten met helemaal niets. Niet dat ik nu zo'n stevige drinker ben, maar vooral in het voetbalstadion gaan die biertjes er wel in en vooruit, als je met een vrije dag in het vooruitzicht nog zo lekker op de bank hangt met een serie dan is een drankje erbij ook wel lekker. Maar laten we eerlijk zijn, het is natuurlijk gewoon gif. Smakelijk gif, maar gif nonetheless. En dus kappen we er even mee. Niet alleen een Dry January, maar gewoon voor onbepaalde tijd en dan zien we wel weer verder.
Wanneer Omroep MAX je in een onbewaakt ogenblik uitgezakt op tv gooit, flauw
Bijkomstigheid is dat je er nogal van afvalt. Want laten we eerlijk zijn, en dit weet jij, lezer, niet maar er mag wel weer wat vanaf. Nadat ik vorig jaar in aanloop naar een reis naar Suriname flink wat kilo's was afgevallen heb ik eenmaal ter plaatse het grootste deel er gewoon weer aangegeten en verder, nou ja, ik zei hiervoor al dat ik in het stadion wel een biertje lust. Weg ermee dus. En bewegen ook. Vooral stappen zetten, want met een zittend beroep (en ook zittende hobby's trouwens) gaat het allemaal niet vanzelf. Nu loop ik dagelijks meermaals met de hond, maar het is maar een klein hondje met korte pootjes dus die minstens tienduizend stappen haal ik daarmee niet. Zij wel trouwens, want zoals ik zei: korte pootjes.
Knapste hondje ooit
Goed dan, door naar de leukere voornemens. Lezen bijvoorbeeld. Elk jaar stel ik een Goodreads Challenge in op 52 boeken, oftewel gemiddeld één per week. De laatste jaren ben ik daar ruim overheen gegaan, maar toch zet ik voor 2026 wat bescheidener in. In de boekenkast staan meerdere dikke pillen die ik jaar na jaar links laat liggen en die wil ik het komende jaar eindelijk ook eens kunnen afstrepen. Denk aan Het verdriet van België (Hugo Claus), Otmars zonen (Peter Buwalda), De eeuw van mijn vader (Geert Mak), Grand Hotel Europa (Ilja Leonard Pfeijffer) en zo nog een aantal. Daar heb ik onlangs het vuistdikke Wolf Hall van Hilary Mantel aan toegevoegd. Hoeveel boeken ik dan wel minimaal wil lezen weet ik nog niet, maar ik heb nog een paar dagen om dat te bedenken.
Nog een reden om minder boeken te lezen is dat ik me nu eindelijk eens wil verdiepen in poëzie. Niet om het te schrijven, o nee, om het begrijpend te lezen. Want eerlijk, dat doe ik dus meestal niet. Misschien omdat ik me er simpelweg nooit in heb verdiept, maar ik begrijp gedichten dus gewoon niet. De boodschap, het timbre, eigenlijk gewoon niks. En dat voelt als zelfbenoemd progressief intellectueel toch als een zware tekortkoming. Om te beginnen heb ik mezelf voorgenomen eens wat literatuur over het lezen van poëzie tot me te nemen. Zo uit m'n hoofd weet ik dat Ellen Deckwitz daar een boek aan heeft gewijd, en verder sprokkel ik nog wel wat bij elkaar. En dan poëzie lezen ook, want dat is dus het uiteindelijke doel. Misschien blijkt volgend jaar om deze tijd dat ik er al die tijd gewoon geen reet aan vond, kan allemaal, maar daar ga ik nu nog even niet vanuit.
En dan moet er natuurlijk geschreven worden. Sinds dat ene boekje uit 2017 waar we het verder niet meer over zullen hebben, is er nooit meer iets van me verschenen. En de productie was sindsdien sowieso erg wisselvallig (ronduit teleurstellend zelfs). Het afgelopen jaar heb ik op Joop wel weer een stortvloed aan opiniestukken over de mensen thuis uitgestort en de afgelopen maanden ben ik na een lange afwezigheid weer toegetreden tot het selecte gezelschap van Shortreads. Dat heeft er ook mee te maken dat ik yet again compleet was vastgelopen met een boekproject. Dat had er weer alles mee te maken dat ik zonder goede voorbereiding was begonnen en al schrijvend ontdekte dat ik toch echt meer moest uitzoeken voor ik van een geinig verhaaltje een Verhaal (hoofdletter) kon maken. En Je Raadt Nooit Wat Er Toen Gebeurde. Kortweg: het is een compleet ander verhaal geworden en alles wat ik al op papier had staan kan uit het manuscript en in de misschien-leuk-voor-later-map. Nieuw verhaal, nieuwe zin. Get in, loser, we gaan schrijven!
Was dat het? Dat was het, want ik heb er zoals helemaal bovenin aangekondigd ook alweer eentje gedumpt. Ik weet niet hoe lang geleden heb ik me na een streak van langer dan een jaar losgewurmd uit de verstikkende klauwen van die fascistische groene vogel genaamd DuoLingo. Spaans leren was het doel, daar voel ik me met een Spaanse partner ook wel een beetje toe verplicht. Dat ik het nog steeds niet kan is pure luiheid. We vertoeven minimaal eens per jaar enige tijd in Spanje en waarom zou ik me stotterend en stamelend verstaanbaar proberen te maken als ik gewoon een tolk bij me heb? En goed, die enkele keer dat ze me aan m'n lot overliet — bij de kapper, of bij een lange tattoo-sessie bijvoorbeeld — bleek ook dat ik me op zich prima kon redden. Maar om nou te zeggen dat ik het écht goed versta, nee. En spreken doe ik het al helemaal nauwelijks. Een week geleden besloot ik DuoLingo weer een kans te geven, maar kolere, wat is die app vermoeiend. Heb je net een oefeningetje gedaan, word je meteen weer met challenges en andere dwingelandij om je oren geslagen. Aan mijn cuerpo geen polonesa.
Deze laatste dagen van 2025 vind ik sowieso nogal vermoeiend, ik heb ook nergens meer zin of interesse in geloof ik. Met de vingernagels krassen we ons een weg naar de eindstreep. Gelukkig staat 2026 om de hoek. Ik heb er zin in. Wan Switi Kresneti en een Feliz Año Nuevo!