Progressief schijnt een moeilijk woord te zijn. Nu valt er genoeg te zeggen over hoe "Progressief Nederland" misschien een wat te holle frase is. Immers, is D66 niet ook progressief? Maar goed, daar gaat het niet om. Sinds de bekendmaking van de nieuwe naam van GroenLinksPvdA klinken er stemmen die zeggen dat die naam een deel van de achterban van zich vervreemdt. Hij is te ingewikkeld. Gewone mensen begrijpen zoiets niet.
Daar moest ik aan denken toen ik dit weekend op Netflix Cover-Up keek, de (uitstekende) documentaire over Seymour Hersh, een van de grootste onderzoeksjournalisten van de twintigste eeuw. Hersh groeide op in een gezin zonder boeken. Zijn vader, een bescheiden kruidenier, werd ziek en terwijl zijn tweelingbroer mocht doorstuderen, moest Hersh dan maar achter de toonbank. In het gezin las niemand, zo vertelt Hersh. Er was in het hele huis geen spoor van intellectualisme te vinden. Hersh vond zijn eigen weg naar boeken, zo vertelt hij, en door veel te lezen leerde hij denken.
Op Reddit circuleert ondertussen een advertentie voor een app die moeilijke boeken omzet naar makkelijke tekst. Als voorbeeld wordt de openingszin van The Great Gatsby weergegeven. Die luidt:
In my younger and more vulnerable years my father gave me some advice that I've been turning over in my mind ever since.
Die zin wordt door de app vervangen door:
When I was young, my dad told me something that I still think about.
Efficiënt? Ja, tuurlijk. Maar ook volledig leeg, gespeend van wat voor betekenis dan ook. Want het gaat bij Fitzgerald niet om de mededeling, maar om de manier waarop die mededeling wordt gedragen door de zin zelf.
Lees verder op Joop →